kboubaris

Σημερινή κατάσταση και προοπτικές των καθολικών συστημάτων υγείας.

Hans-Ulrich Deppe


Καθολικά συστήματα υγείας καλύπτουν όλους τους κατοίκους μιας χώρας. Η υγεία χρηματοδοτείται από το το κράτος ή από κάποιο φορέα που ελέγχεται από το κράτος, ανεξάρτητα από το είδος του ιατρικού προβλήματος που αντιμετωπίζει κανείς. Μεταξύ των χωρών που διαθέτουν καθολικό σύστημα υγείας εντοπίζει κανείς διάφορους τύπους όπως στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Κούβα ή την Ιαπωνία.

Για χρόνια τα διαφορετικά αυτά συστήματα υγείας βρίσκονται κάτω από την ισχυρή πίεση του  νεοφιλελεύθερου  οικονομικού μοντέλου. Ο παγκόσμιος ανταγωνισμός, η ιδιωτικοποίηση, η απορρύθμιση και η εμπορευματοποίηση έχουν μεγάλο αντίκτυπο στα περισσότερα από τα λίγο πολύ μη κερδοσκοπικά δημόσια συστήματα υγείας.

 Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν μπορούν να αντασταθούν ή και να προσαρμοστούν στην πίεση αυτή ή αν πρέπει να αλλάξουν δομικά.

Παγκοσμίως δεν συναντάμε κάποιο σύστημα υγείας που να ρυθμίζεται αποκλειστικά από την αγορά. Αυτό μοιάζει να αποτελεί έκφραση του ειδικού χαρακτήρα της υγείας και της ασθένειας και της σημασίας τους για την ύπαρξη μιας κοινωνίας.

Επομένως, είναι συνεπές να θεωρήσουμε ότι το δικαίωμα στην υγεία αποτελεί μέρος της οικουμενικής διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και αποτελεί ένα ανθρώπινο δικαίωμα δε μπορεί να εμπορευματοποιηθεί χωρίς να ακυρωθεί.