Όχι, δεν θα καταφέρουν να μας ξεδοντιάσουν!..

Όχι, δεν θα καταφέρουν να μας ξεδοντιάσουν!..


ΚΑΥΤΟΣ σε γεγονότα ο Μάρτιος. Δεν γίνεται να μη θυμίσω συνταρακτικές σελίδες της ιστορίας μας, δοξασμένες και κατάμαυρες. Οχι μόνο γιατί ο πρωθυπουργός παίζει το κεφάλι του στις Βρυξέλλες, αλλά και γιατί στο τέλος του μήνα γράφεται το μέλλον της μνημονιακής Ελλάδας στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ιδέτε τα γεγονότα και κάμετε... αναγωγές και προγνώσεις για το τι μας περιμένει, αφού συχνά - πυκνά η ιστορία ξαναγράφεται...



ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ από τα θετικά:




-Μάρτιο του 1864 παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα τα Επτάνησα, «δώρο» της Αγγλίας για τον βασιλιά Γεώργιο Α’.



-Μάρτιο του 1881 προσαρτήθηκε η Θεσσαλία.



-Μάρτιο του 1896 η πατρίδα χάρηκε τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα.



-Μάρτιο του 1905 η Κρήτη ενώθηκε με τη μητέρα πατρίδα, μετά την επανάσταση του Θέρισου υπό τον Βενιζέλο.



-Και Μάρτιο του 1948 η Ελλάδα πανηγύρισε την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου. Τουτέστιν, μεγάλωσε πολύ η πατρίδα σε αυτά τα 76 χρόνια.



-Μάρτιο του 1947 εξαγγέλθηκε το περιβόητο Δόγμα Τρούμαν, που απέτρεψε την υπαγωγή της χώρας στο ανατολικό μπλοκ.



-Και Μάρτιο του 1961 υπογράφηκε το σύμφωνο σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο οποίος, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1907, όπως και τον Μάρτιο του 1997 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στα χρόνια εκείνα, όχι μόνο μεγάλωσε η πατρίδα αλλά και... αγκυροβόλησε οριστικά στη Δύση.



ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ όμως και τα αρνητικά; Είναι κάμποσα και -τα περισσότερα- λίαν οδυνηρά:

-Μάρτιο του 1822 άναψε ο πρώτος εμφύλιος πόλεμος, από τους τρεις της εποχής εκείνης. Ακολούθησαν και άλλοι, με αγριότερους εκείνους του 1944 και 1946, που ξεκίνησαν από το κίνημα της Μέσης Ανατολής, τον Μάρτιο του 1944, και από την «αποχή» του ΚΚΕ από τις εκλογές του Μαρτίου 1946.



-Οσο για τα κινήματα, είναι αναρίθμητα. Δύο έγιναν υπέρ του Βενιζέλου, τον Μάρτιο του 1933 και του 1935, αμφότερα αποτυχημένα, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί ο εθνάρχης σε θάνατο και να καταφύγει εξόριστος στη Γαλλία, όπου και πέθανε...



-Επαναστάσεις, εξεγέρσεις και καθεστωτικές ανατροπές πλούτισαν τη ζωή του ανήσυχου, ατίθασου και φιλελεύθερου έθνους μας, όπως η κρητική επανάσταση τον Μάρτιο του 1905, η εξέγερση του Κιλελέρ τον Μάρτιο του 1910, η κήρυξη της Αβασίλευτης Δημοκρατίας τον Μάρτιο του 1924 και ο ένοπλος αγώνας του Γρίβα στην Κύπρο, τον Μάρτιο του 1955.. Αυτές, εκτός όλων εκείνων που έγιναν... εκτός Μαρτίου...



ΑΡΚΕΤΕΣ και οι πολιτικές δολοφονίες κατά Μάρτιο μήνα, όπως:

Η δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου Α’ το 1913, του αγροτοσυνδικαλιστή Μαρίνου Αντύπα το 1907 και του εκδότη Τζώρτζη Αθανασιάδη το 1983. Η εκτέλεση του Μπελογιάννη το 1952 αλλά και οι θάνατοι: του Βενιζέλου το 1936, του Μιχαλακόπουλου το 1938, του βασιλιά Παύλου το 1964 και της Μελίνας, τον Μάρτιο, πάντα, του 1994. Και πόσοι άλλοι (κάποιοι, δε, περίεργοι), όπως του Χριστόδουλου...



Πώς αλλιώς να τελειώσω την αναφορά στα γεγονότα του Μαρτίου, αν δεν σταθώ στην ιστορική επιστολή του σπουδαίου εκδότη της «Καθημερινής» Γεωργίου Βλάχου (Γ.Α.Β.) προς τον Αδόλφο Χίτλερ, στις 8 Μαρτίου του 1941, έναν μήνα πριν εισβάλουν στη ματωμένη Ελλάδα οι σιδηρόφρακτοι συμπατριώτες της φράου Μέρκελ για να τη σκλαβώσουν, να τη γδάρουν και να την κατακλέψουν επί 44 μήνες.



ΕΓΡΑΦΕ ο Γ.Α.Β. στο τέλος της επιστολής του, που έγινε τότε παγκόσμιο θέμα: «Ο μικρός την έκτασιν αλλά μέγιστος αυτός τόπος, αφού έμαθε τον κόσμον όλον να ζει, πρέπει τώρα να τον μάθη και να αποθνήσκει!..». Ο Χίτλερ διάβασε εκείνη την επιστολή και τον Απρίλιο του 1941 δήλωσε δημόσια:

 «Ο ελληνικός στρατός ήταν ο μόνος στην Ευρώπη που μας αντιστάθηκε γενναία»..

Ισως αυτός να είναι ο λόγος που τόσο η φράου Μέρκελ όσο και ο Χένρι Κίσινγκερ έκαναν και κάνουν το παν για να ξεδοντιάσουν τον ατίθασο και ανυπόταχτο αυτό λαό.



Δεν θα τα καταφέρουν όσο και αν η σημερινή πολιτική ηγεσία κιοτεύει... Εδώ είμαστε κι εδώ είναι!..