Μετά βαΐων και κλάδων πάμε για τον Γολγοθά!..

Μετά βαΐων και κλάδων πάμε για τον Γολγοθά!..



Κυριακή των Βαΐων!




«ΤΩ ΚΑΙΡΩ ΕΚΕΙΝΩ», επί ρωμαϊκής κατοχής, ένας ψυχωμένος αντιστασιακός, ονόματι Ιησούς, καβάλα στο γαϊδουράκι του, έμπαινε στην Ιερουσαλήμ, με τους υπόδουλους συμπατριώτες του να του στρώνουν τον δρόμο με βάγια. Είχαν πληροφορηθεί ότι, λίγες ώρες πριν, εκεί κοντά, στη Βηθανία, ο άνθρωπος αυτός είχε αναστήσει από τον τάφο τον φίλο του Λάζαρο με την κραυγή «Λάζαρε, δεύρο έξω!». Οτι ήταν ο Μεσσίας που είχε νικήσει τον θάνατο!..



ΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ της εποχής, δηλαδή οι τετράπαχοι Εβραίοι αρχιερείς, πανικόβλητοι από την εμφάνιση του νεαρού επαναστάτη, κατάλαβαν ότι κινδυνεύει το «κρατούν σύστημα». Και δεν άργησαν να βρουν προδότες, να καταδικάσουν και να καρφώσουν τον ανατροπέα στον σταυρό του μαρτυρίου, μαζί με κοινούς ληστές.



ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ της «αιώνιας ζωής», όμως, ο Ναζωραίος νίκησε για δεύτερη φορά τον θάνατο και ανέστησε εαυτόν, πιστεύοντας ότι ο θάνατος κάθε άλλο παρά δημιούργημα του Παντοδύναμου ήταν... Και ότι κάποια μέρα θα εξαφανιζόταν διά παντός.



ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ συμβαίνει και με τα έθνη. Δεν γεννιούνται για να πεθαίνουν, αλλά για να ζουν αιώνια. Αδυσώπητη πάλη της ζωής με τον θάνατο βιώνει επί 180 χρόνια και η δύστυχη πατρίδα, με κορύφωση τη ζοφερή κρίση των ημερών μας. Χωρίς, όμως, να έχει εμφανιστεί ακόμη ο αρχηγός αντιστασιακού κινήματος, που θα κατατρομάξει το «κρατούν σύστημα» και θα απαλλάξει την πατρίδα μας από την ξένη κατοχή. Γιατί καμιά άλλη χώρα δεν έχει να αντιτάξει τόσους αγώνες, τόσους ήρωες και τόσους μάρτυρες, όσους η χιλιολαβωμένη Ελλάδα.



ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ τα γεγονότα του Απριλίου: Κυριακή των Βαΐων (10 Απριλίου του 1826) ήταν που οι γενναίοι κάτοικοι του Μεσολογγίου αποφάσιζαν την ηρωική «Εξοδο» εν γνώσει τους ότι δεν θα γλίτωναν ούτε οι μισοί. Απρίλιος του 1941 ήταν που αυτοκτονούσε ο μάρτυρας πρωθυπουργός Κορυζής για να μην υποχρεωθεί να υπηρετήσει τη γερμανική κατοχή. Οπως το ίδιο έπραξε και η ηρωική συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα (γιαγιά του Αντώνη Σαμαρά), καθώς και ο γενναίος φρουρός της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη. Ολοι τους περιφρόνησαν τον θάνατο. Για αυτό και έμειναν αιωνίως αθάνατοι.



ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ πρόβαλε η ελληνική Κύπρος όταν Απρίλιο του 2004 είπε (μαζί με τον Καραμανλή) «ΟΧΙ» στο εθνοκτόνο σχέδιο Ανάν. Και αντίσταση στους ξένους «προστάτες» πρόβαλε η κυβέρνηση Καραμανλή όταν, Απρίλιο του 2008, ύψωσε βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, πράγμα που έκανε τους ξένους «προστάτες» να αφηνιάσουν με τα γνωστά επακόλουθα.



ΑΠΡΙΛΙΟ του 1998 «έφυγε» ο εθνάρχης Καραμανλής, αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, για να τον διαδεχθεί ο... λίαν ενοχλητικός στο «κρατούν σύστημα» Χριστόδουλος. Που, αν ζούσε σήμερα, θα ήταν επικεφαλής μιας πανελλήνιας ανυπακοής στην ξένη κατοχή...



ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ να καταλήξουμε; Οτι ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ένας πειθήνιος «Νενέκος», δηλαδή άνθρωπος των ξένων κατακτητών (τροϊκανών και υπερατλαντικών); Οτι επιμένει στις λανθασμένες ντιρεκτίβες του Μνημονίου, βέβαιος ότι θα τον στηρίξουν μέχρι τέλους οι ξένοι «προστάτες»; Οτι ο ελληνικός λαός δεν θα ξεσηκωθεί γιατί χειραγωγείται αποτελεσματικά από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες;



ΟΣΟΙ ΑΠΟΜΕΙΝΑΝ να τον ακολουθούν επιμένουν πως είναι ένας θαρραλέος πατριώτης. Οτι καθένας θα έκανε τα ίδια στη θέση του. Και ότι εν τέλει θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που γλίτωσε την Ελλάδα από το χείλος της καταστροφής... Ποιος δεν θα το ευχόταν; Ποια, όμως, θα είναι η τύχη του αν η πατρίδα, αλυσοδεμένη διά παντός στους δανειστές της, γράψει με τη δική του υπογραφή το τέλος της ένδοξης ιστορίας της; Και ποιος θα εμποδίσει τους μελλοντικούς (ίσως αυριανούς) επαναστάτες να αποκαλέσουν τους σημερινούς οπισθοφύλακες του συστήματος «ολετήρες του έθνους» - ό,τι κι αν αυτό σημαίνει για την τύχη τους;



Δημοσιεύθηκε: Δευτέρα 18 Απριλίου 2011 - 7:00