Το μνημόνιο έχει τρεις κεντρικούς σκοπούς, άσχετα με το τι πιστεύουν εκείνοι που το εφαρμόζουν.
Σκοπός 1ος. Να δώσει γραπτές εγγυήσεις ώστε στην περίπτωση μη αποπληρωμής του χρέους των 110 δις να μπορούν οι δανειστές να κατάσχουν ελληνική δημόσοα περιουσία. Στο στόχαστρο του ΔΝΤ είναι πάντοτε α) οι φυσικοί πόροι, β) οι εταιρείες ύδρευσης, γ) οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών, δ) οι εταιρείες ηλεκτροδότησης και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ε) οι εταιρείες διακίνησης και εμπορίας φυσικού αερίου, στ) τα διϋλιστήρια και ζ) τα νοσοκομεία.
Σκοπός 2ος. Να εξαθλιώσει την τάξη των μισθωτών και από την μεσαία αστική τάξη να την τοποθετήσει στο χώρο των νεόπτωχων.
Σκοπός 3ος. Να αφανίσει τις μικρομεσαίες και τις μικρές επιχειρήσεις, καθώς και τους ελεύθερους επαγγελματίες, αφανίζοντας έτσι την μόνη πρωτογενή πηγή εσόδων του δημοσίου, αφού δεν θα υπάρχει φορολογητέα ύλη, ούτε χρήματα για να πληρώνονται οι μισθωτοί.
Δεν γνωρίζω πόσοι το γνώριζαν αυτό, από αυτούς που ψήφισαν το μνημόνιο, αφού μπορεί να μην άκουγαν τι έλεγε εδώ και δέκα χρόνια εκείνος ο γραφικός ο Λιακόπουλος, αλλά ξέρω ότι οφείλουν να το έχουν καταλάβει πλέον, αλλιώς δεν κάνουν για βουλευτές.
Ξαναλέω ότι τα σωστά μέτρα εξυγείανσης του δημοσίου, σαν αυτά του Ρέππα για παράδειγμα, είναι στη σωστή κατεύθυνση και έπρεπε εδώ και δεκαπέντε χρόνια να έχουν παρθεί.
Αλλά τα αλλεπάλληλα φορολογικά νομοσχέδια που είναι όλα αντιαναπτυξιακά λόγω υψηλής φορολογίας, δεν βρίσκουν κανένα σύμφωνο.
Πολύ πιθανόν, μετά από τις επερχόμενες εκλογές να βγούμε από το μνημόνιο και τότε θα έχουμε διαπιστώσει, ότι πρόλαβαν και έγιναν μόνο αυτά που έπληξαν τους μη έχοντες και μη κατέχοντες και τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Δεν απελευθερώθηκαν τα επαγγέλματα των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων, των γιατρών και των μηχανικών, αφήνοντας τα παράλογα νταβατζιλίκια εις βάρος των υγιών επιχειρήσεων και βέβαια δεν αγγίχτηκαν οι "καρχαρίες" που πλούτισαν χρωστώντας δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια στο δημόσιο, εφορία, ΙΚΑ κτλ
Ειλικρινά πιστεύω, ότι αν δεν υπήρχε παγκόσμια ο σκοπός της διάλυσης των πάντων, για να πάμε σε παγκόσμια χούντα, μέσα σε μερικούς μόνο μήνες η οικονομική κατάσταση της Ελλάδος θα ήταν αναστρέψιμη.
Το τι ακριβώς θα γίνει στην Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον κόσμο, εξαρτάται από το πόση "παράταση" εξασφάλισε ο Πούτιν με την κίνηση ματ που έκανε με τον αγωγό south stream.
Αν η παράταση είναι κάποιων ετών, τότε η κατάσταση θα βελτιωθεί στην Ελλάδα, αν και αυτοί που επλήγησαν, δηλαδή οι μισθωτοί οι συνταξιούχοι και οι επιχειρήσεις, δεν θα ανακάμψουν ποτέ.
Εκείνο που επίσης είναι σίγουρο, είναι ότι οι μισθοί στο δημόσιο θα μειωθούν κι άλλο και το ταμείο ανεργίας θα καταργηθεί πλήρως, κάνοντας τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα να πέσουν εκ των πραγμάτων.
Εδώ είμαστε και θα τα δείτε όλα.
Εκείνοι που θα μείνουν ανέγγιχτοι, είναι εκείνοι που έχουν εναποθέσει την εμπιστοσύνη τους στον Θεό και ως εκ τούτου, τα γεγονότα που δείχνουν την προώθηση του σχεδίου του Θεού μόνο χαρά τους δίνουν.
Μα... ποιός τρελλός μπορεί να χαίρεται για γεγονότα που γεμίζουν οδύνη και θλίψη τον κόσμο; Θα αναρωτηθεί κανείς. Ποιός παρανοϊκός μπορεί να αισθάνεται καλά, όταν οι πάντες αγχώνονται κάθε μέρα και παραπάνω;
Καλοί μου φίλοι, καλά θα αισθάνονται οι έχοντες πλήρη αίσθηση του ότι ζουν σε ένα πλανήτη φυλακή. Όπως αισθανότανε καλά και χαμογελούσαν όλοι εκείνοι οι μάρτυρες του Χριστού μέσα στις αρένες ανάμεσα στα θηρία και μέσα στις φλόγες που τους πετούσαν για να τους κάψουν.
Τα δύο παραπάνω παραδείγματα, δεν είναι ιστορίες για μωρά και χαζούς. Είναι ιστορικά γεγονότα, που πρέπει να μας γεμίζουν δύναμη. Το θέμα είναι, το κατά πόσο μπορούν να μιλήσουν στην καρδιά κάποιου ή όχι.
Απλά σκεφθείτε ότι, για την ώρα τουλάχιστον, το μόνο που απαιτείται από εμάς, είναι να ζήσουμε με λίγο λιγότερα χρήματα.
Η δύναμη ωστόσο που απαιτείται για να αντιμετωπίσει κανείς τις θλίψεις του κόσμου αυτού, δεν μπορεί να αντληθεί από πουθενά αλλού παρά μόνο από το Θεό.
Είμαι σίγουρος, ότι το άρθρο μου αυτό, δεν είναι και τόσο.....δημοσιογραφικό. Είμαι σίγουρος ότι πολλά θα μου σούρουνε και πάλι οι καλοθελητές.
Δεν με πειράζει όμως φίλοι μου, γιατί είμαι σίγουρος ότι το άρθρο μου αυτό είναι ανθρώπινο και εκείνο που θα μας στηρίξει στις μέρες που έρχονται, είναι η ανθρωπιά των συνανθρώπων μας που έχουν εμπιστισύνη στο Θεό.
Ξέρετε για ποιούς μιλάω, για εκείνους τους γραφικούς και τους φτωχούς, τους μη έχοντες και μη κατέχοντες τα αγαθά του κόσμου τούτου, αλλά που μπορούν από το περίσευμα της καρδιάς τους, να δώσουνε στους πάντες ανθρωπιά και στήριξη. Γιατί αυτά θα έχουνε αξία, όταν έρθει η ώρα της εκπλήρωσης της προφητείας του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που λέει ότι θάρθει ώρα που μια χούφτα αλεύρι θα έχει πιο πολύ αξία από μια χούφτα χρυσάφι.
Καί τότε θα αποδειχθεί για μία ακόμη φορά, ότι οι αξίες του "χρηματιστηρίου του Θεού" αξίες όπως η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη, ουδέποτε εκπίπτουν.
Μετά τιμής,
για το liako.gr,
ο γραφικός
Λιακόπουλος Δημοσθένης
Κάντε το post σε όλα τα blogs
